2 Nisan 2010 Cuma





eğer hayatınızda berbat bir şey olucaksa bunlar zincirleme şeklinde gelir ve o dönem cidden uyuyup uyanmamak istersiniz uzun bi süre boyunca.bir süre ağlamakla geçer ta ki göz pınarlarınız kuruyana dek.sonra isyan etmeye başlarsınız sınanıyor muyum diye.
üstelik üst üste gelen şeyler yüzünden de güçsüz düşersiniz.güçlü bi yapınız olsa bile farketmez kalbiniz yorulur nefes almak her zamankinden daha zor olur.
birçok şeyi farkedersiniz o dönemlerde.aslında nefret ettiğiniz kişiye karşı ta en derinlerde saklı o özlem duygusunu bu neden olur hiç bilemiyorum. belki de kaybetmeyi yaşamak dank ediyodur kafamıza.beynimizin en dibe atıp bastırdığı o şeyi yıllar sonra kalbimiz bulur ve buum! duygu fırtınaları,daha çok göz yaşı,keşkeler uçuşur havada.
ben bu dönemimde bunu çok iyi anladım.sanırım bazen nefret ettiğimiz ama özel olan o insanlar hakkında durup düşünmek ve en diplere inmek lazım umut olup olmadığına bakmak için ama bazen öyle ki umut yoktur ve yoktanda bir şey var edemezsiniz.

siz siz olun ağlamamak için kendini tutmayın bazen insanların ortasında ,bazen deniz kıyısında bazende evde.
ben mi ?
bende hiç tutmam utanmam gereken bir şey olduğunu düşünmüyorum.

3 yorum:

gLc dedi ki...

içimi mi okudun?

Eylül dedi ki...

hayatta hiçbir üzüntü ya da hiçbir neşe fazla uzun sürmüyor. ne şanslısın ki, olgunsun, düşünmeyi ve ölçmeyi biliyorsun olayları.. bu dönem de geçecek peluş, herşey geçer. sen çok daha sağlam çıkacaksın bu dönemden, ona güvenim tam. şimdi istediğin kadar ağla, o da geçecek.

banu bilgi dedi ki...

sanırım bir süre ağlayamıycam çünkü göz pınarlarım kurudu :) Hasansa tetikte her gözümü kaşıdığımda ağlıyorum sanıp emin olmak için çabayla beni izliyo :) ama bu aralar daha iyiyim sanırım kaybetmiş gibi düşünmektense uzaklara gitmiş olduğunu düşünmek her zaman daha az acı veriyor.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...