11 Temmuz 2010 Pazar

biz kudurmentolar

uzun zamandır hiç bu kadar çok iskeleden atlamamıştık.tam anlamıyla kudurduk.birbirimizin üstünden atladık,bombalama atladık,garip şekillerle atladık,o beni taa uzağa fırlattı derken kazasız belasız bitmedi tabiki bu kudurukluğumuz.şuan boynumu sağa çeviremiyorum tam sırtımın ortasından giriyor kramp! ah kafama tüküreyim diyorum da yine olsa yine o kadar kudururdum.
Hasan mı? tabiki onunda ufak tefek zedelenmeleri var ama ben panik biri olduğum için pek söylemez bana ya da belli etmez.çünkü hemen pimpiriklenip "naptın sen,off hiç dikkat etmiyosun,dur bir bakayım,masaj yapayım mı,ilaç mı içsen v.s. " diye bir anda ortalığı yıkıveririm :) bazen kendimi unutup onun üstüne sanki çocukmuş gibi çok düşüyorum ama ne yapayım ben böyleyim o da bunu biliyor.her seferinde kızar sakin ol ben senin gibi değilim acımaz benim canım desede kıyamet koparırım ben.
sanırım bir gamaflex içmem gerekecek.
fotoğraf yok çünkükimse bizi çekmedi o an sadece gülümseyerek izlediler sanırım öylesi daha eğlenceliydi.zaten poz verecek durumda değildik. ara ara cilveleşen foklardan farksızdık :)
olur da fotoğrafımız olursa hemen koyacağım söz.
öpüldünüz.

Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...