8 Temmuz 2010 Perşembe

ilham

rüzgar insana ilham verirmiş bunu anladım geçenlerde.ama nedense bunu yazmak için günlerce bekledim.pek üşeniyorum,kafamdakileride toparlayabildiğim söylenemez.bir sürü tilki koşuşturup duruyor ne yazsam bilemiyorum onca düşüncenin içinde.
bir hafta falan oldu mu bilmiyorum ama ilk kez bodruma indik bu sene yarı gezme amaçlı olarak.
pek çekilmez bir sıcak vardı gündüz işiniz yoksa inmek delilik gibi bir şey. her neyse asıl yazı konuma gelirsek rüzgar. bodrumdan gelirken minibüste cam kenarında oturdum. rüzgar yüzüme yüzüme vururken yarı kapanık ve mayışık gözlerimle etrafı izledim.ve içimi dinledim.
yeni bir yönümü keşfettim sanrısam ama kullanmış değilim. rüzgar yüzüme vurduğun aklıma gelen sözler.kısa kısa düz yazılar ve şiirlerin haddi hesabı yoktu. ne yazık ki yanımda
kağıt kalem olmaması düşüncelerimin boşa gitmesi durumuna engel olamadı.
ama artık yanımda ajanda taşıma konusunda kararlıyım. benim ilham hiç belli olmuyo çat kapı gelip gidiyor.bu yüzden yanımda kağıt kalem taşımam şart oldu.hem düz yazı,hem şiir,hem de fotoğraf konusu aklıma gelir. bir daha ki seferde aklıma çatkapı gelenleri ya aklımda tutmam gerek ya da yazmam. yoksa ilham suratıma tokatı patlatıp gidecek bi daha gelmiycek her yönden çöküşe gireceğim.
ama anladım ki saçlarımı uçuşturacak kadar rüzgarın olduğu bir yerde ilhamım benim asla bırakmayacaktır. sakin kişiliğimden de kaynaklanabilir bu durum belki ama değerlendirmezsem salaklık ederim. o günden aklımda kalan rüzgarla ilgili o şiirimsi kelimeleri toparlarsam yazarım diye ümit ediyorum.
şimdilik hoşçakalın size hoş bana rüzgarlı günler :)

*bu arada ilhamla ilgili ayrı bir yazıda yazmayı planlıyorum.

Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...