24 Ağustos 2010 Salı

belki'li garip'li yazı




eve gelir gelmez ilk iş pijamalarımı giyiyorum üstünde ayılar kediler armutlar falan var biraz eskidi ama seviyorum yumuşacık hem serin tutuyor.bu ara ayaklarım üşüyor biraz da karnım ağrıyor zaten o yüzden gökkuşağı kadar renkli çoraplarımı ayağımdan çıkarmıyorum.bilgisayar sandalyem biraz belimi acıtıyor.İstanbul'da masaüstü bilgisayarı kullanıyorum o da biraz eskidi sanırsam arada bir donup kalıyor.her şey eskimiş biraz odamda bende dahil..bu aralar çikolata yiyesim bile gelmiyor inanın ben ki bir oturuşta bir kalıp çikolata yiyen,o koca milkaları mideye indiren hatta bazen yemek kaşığıyla nutella yiyen insan.artık canım bir şey istemiyor.şimdi bisküvili bir çikolata aldım kendime biraz geveleyeyim istiyorum.midem bir garip asitler dans etmeye başladı yine sanırım.dışarı çıkasım var ama evden de çıkmayı hiç istemiyorum.oturma odasındaki koltukta yatarak geçiyor günlerim tnt falan izliyorum.samantha who ve less than perfect en çok onları izliyorum eğlenceli.bu aralar mutlu edicek,güldürecek şeyler izliyorum aslında hep öyle izlerim mutsuzken ve aslında ben nedense hep mutsuzum.garip anlamış değilim durumumu ya neyse.ufak bir ajanda buldum kendime lacivert babamdan kalma olsa gere.hangi yıldan olduğuna dair hiçbir şey yazmıyor.ona notlar alıyorum.harcadıklarım,beğendiğim şarkılar diziler kitaplar ıvır zıvır.sevmediğim huylarımı sevmediğim, huylarını yazıyorum.
bir sürü bebe kolonyası var odamda sürekli sürüyorum ardından omzumu kokluyorum.o kadar çok sürmüşüm ki her yerim kolonya kokmuş.sen hep bana istanbuldan geldiğimde "istanbul gibi kokmuşsun yine" derdin acaba bu sefer nasıl kokucam.
2.5 hafta sonra falan izmire gidiyorum malum okul başlıyor aslında pek de hazır sayılmam hiç de dinlenmiş gibi değil ruhum.ne oraya gidesim var ne burda kalasım aklım almıyor.bahçede oturan ayaklıgazete apartman dedikoducularının bile benden fazla yaşam sevinci var imreniyorum.ben bu yaşta neden böyleyim üstüme ölü toprağı serpilmiş olsa gerek.neyse şimdi dizi izleyip çikolata yemeyi planlıyorum.belki bir saat sonra yine ruh halim değişir çok mutlu olurum..
ne çok belki ve garip dedim bu yazıda.

2 yorum:

Hasan Şeker dedi ki...

Yorumun benden olsun. Cnm hastasın, bu senin doğal depresif zamanların, İzmir'de de böyleydin. Bana istanbul kokunu getir. Kolanyayı Bim'den alıyoruz zaten. :D

Eylül Köksümer dedi ki...

ve en sevdiğim yazın olarak yerini alır kendisi.. istanbul kokmak ta ne güzel şeymiş..

bir depresif, bir neşeli, bir ters bir yüz, iyisin böyle, çok iyisin.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...