6 Mart 2011 Pazar

denge yoksunu yazı


Bunalımın doruklarındayım ya da bunalım benim doruklarımda.
İzmir'de her zamanki kapalı yarı yağmurlu bir hava ev karanlık. sanırım bu bunalımda güncel olaylarında etkisi var. blogların kapanma olayından sonra yeterince öfkemi dışarıya veremedim bir bakıma içimde patladı.
bazen bunalıyorum koşarak camdan bombalama atlayasım geliyor ya da alıp başımı çayıra çimene yürümeye gidesim.aslında ben böyle anlarda ilk gördüğüm sahil durağında inip denizi izlerdim. denizin verdiği huzur ve sakinliği bir de çikolatada buluyorum ama denizin yeri ayrı evet evet ayrı.
"kalabalıklar içinde yalnızlık" hep hoşuma giden bu 3 kelimeyi yer yer içimde hissediyorum.
ayaklarım ağrıdan tutmayana kadar sahil boyunca yürüsem birkaç kedi köpek sevsem gözlerine baksam iyi gelecek de işte erteliyorum sanırsam aptal ben.
yarın ders programım öyle aptal ki çıldırmak üzereyim.sabah ödev vermek için aptal bi dersime girmek zorundayım ondan sonraki dersim 3,5 - 4 saat sonra eğer o dersim iptal olursa rahat bir 5 saat beklemem gerekecek ama ben bekler miyim hayır tabiki salak değilim.bu soğukta hasta olmaya niyetli değilim.onun yerine sahilde oturarak hastalanmaya niyetliyim :)
bu hafta erken dersimin olduğu her gün sabah kahvaltısı olarak yediğim poğaçamı tanıştığım yeni kedilere yedirdim.kalabalıklar içinde kediyle konuşarak onu ellerimle beslerken bazen insanlar bana bakıp fısıldıyor.tahminimce yaşlanınca 150 kedili yalnız kadın olacak diyorlardır.
arkadaşlarım tarafınca hayvansever panter leyla olarak etiketleniyorum. ben yanlarında yoksan bir kedi köpek görüyorlarsa hemen beni anıyorlarmış.öyle mutlu oldum ki.sanırım insanlar kedi köpek gördüklerinde akıllarına benim çılgın hayvanseverliğimin gelmesi gurur verici.
blogum benim güzel ve yakın arkadaşım bizi kimse  ayıramayacak sana kimse dokunamayacak merak etme bebeğim öperim çok.

bu kapalı havada size hediye şarkım :

Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...