30 Ocak 2012 Pazartesi

Bembeyaz ama eskisi gibi değil





   Tam karlar eridi kalan işlari de halletme vakti derken yeniden bembeyaz her yer. Neyse ki dün canım dostum,biricik kız kardeşimle buluşabildim. Durağa yürürken ellerimizin donmasını göze alarak çikolatalarımızı yedik.

İzmir'de en son geçen kış kar yağdı benim otrduğum yere. Saçlarımıza birkaç kar tanesi düşüp ardından hemen eriyen kıvamdaydı.

Bu yüzden alttaki fotoğrafı çektim.
İzmir'de yaşayıp kara hasret olanlar için karları mıncıklayıp ellerimi dondurdum :)




Sanki çok yaşlıymışım gibi bizim zamanımızda diyerek                        başlayacağım yazıya ama bizim zamanımızda kar yağdığında bütün site bahçelere inerdik. Hemen kaymak için yol açılırdı, kayacağımız yerdeki taşları çıkarır karla kaplar kayganlaşana kadar kayardık.

Bir süre kaymanın hevesini çıkarırdık ardından bahçeye büyük gösterişli bir kardanadam sonra yine kayardık. Akşamları anneler,babalar,abile,ablalar da çıkardı. 

Artık kimse çıkmıyor eskisi gibi çoğu zaman bahçede hiç çocuk bile görmüyor. Halbuki ben aç susuz kar oynar yine de eve girmezdim. Ta ki ayaklarımı hissetmez hale gelene kadar.

Şimdilerde hiçbir şey benim çocukluğumdaki gibi değil. Bizim çocukluğumuzda da annelerimizin,babalarımızın çocukluğu gibi değildi...

bu da şarkım




2 yorum:

Mia Wallace dedi ki...

henüz karkalara karışmadım ama yine de perdeler açık manzara güzel:)

Hasan Şeker dedi ki...

Burası kuru ayaz, nefret ettim.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...