23 Şubat 2012 Perşembe

Hepimiz bir yerlerde mutluyuz,umutluyuz



Fotoğrafı gördüğüm an bir süreliğine zaman durdu. Nefesimi tuttum ve sanki ekrandan fotoğrafa ışınlandım.Orada yatan ben olsaydım diye hayallere başladım.
İskele Gölköy'de bayıldığım o evin iskelesine öyle benziyor ki.İlk aklıma gelen o evin iskelesinde bu anı gün batımında yaşadığım hayal oldu.

Hepimiz bir yerlerde birileriyle mutluyuz. Hayaller kurup hayallerimizle büyüyoruz. Kurduğum her hayal kendimi iyi hissettiriyor. Belki hiçbir zaman olmayacak ama yinede mutluyum. Adeta placebo etkisi yaratıyor.
N zaman araba yolculuğu yapsak yol kenarlarındaki evleri dikkatle inceliyorum.Ağaçlara, arabalara bakıp daha da çok hayal kuruyorum.
Bu aralar çoğunlukla 3 kişilik yolculuklar yapıyoruz ve ben arkada montların üzerinde yatan ya da etrafı inceleyip hayal kuran oluyorum.
Yinede ön koltukta oturmanın zevki de bir başka keyif veriyor bana.Daha geniş bir camdan daha çok yer görme hevesinden olsa gerek.
Yeni hayaller kuruyorum bu aralar.Evimin her odasını ayrı düşlüyorum neyi nereye koyardım diye.

Bu ara çok koşuşturmalı geçiyor.Önce tedaş sonra izsu.Devlet kurumları çok renksiz ve insanın yaşam enerjisini adeta emiyor.

En sevdiğim eylem hayal kurmak artık. Kendimi daha taze hissettiriyor.

şarkısız son olamayacağı gibi şarkısız hayal de olmaz.

Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...