27 Ağustos 2013 Salı

temizlik diye yanıp tutuşuyorum

Dün ilk kez dışarı çıktım ve Kadıköy'e gittim. Kadıköy'ün yeri bende hep bir başkadır en çok orayı severim İstanbul'da. Avucumun içi gibi bilirim her yerini tabi ki uzun süreli İzmir'de yaşama zorunluluğundan dolayı geldiğimde dükkanlar değişiyor yeni insanlar gelip gidiyor ama sokaklar hep aynı. En çok bahariye, moda taraflarının sakinliğini seviyorum. Sürekli gittiğim dükkanlar vardır. Yaz kış es geçmeden giderim bir şeyler alırım. Bunlardan biri de  liman kart postal. Belli başlı insanlar var bir tek onlara oradan hediyeler alıp hazırlıyorum.

Pazartesi olmasına rağmen yine de kalabalıktı bir de üstüne bir haftayı geçkin süredir evden çıkmadığım için insanların çokluğu fazla geldi. Ama İstanbul'un koşturmaca temposu içime işlemiş hala hızlıca yürüyüp insanları sollayabiliyiorum.

Aslında çok garip hissediyorum kötü değilim ama çok iyi de değilim. Bugün ananemin evinde pılı pırtı atmaya başladım.Bu temizlik olayı gerçekten insana terapi oluyormuş şimdi anladım. Kışın İzmir'de de son senenin verdiği gazla bir sürü şey evden çıkacak gibi gözüküyor. Sanırım benim bu ruhsal karmaşamın nedeni bu yaz o kadar sık şehir değiştirdim ki kendimi kaybetmiş olabilirim. Zaman mekan karmaşaları yaşıyorum. Bazen kendimi hiçbir yere ait hissetmiyorum. O kadar çok evim var ki hangisi gerçekten benim evim anlayamıyorum. Sanırım son senenin de verdiği garip ruh hali de bir etken oluşturuyor.
Elbette hepsi geçecek ama kendi kendime boş ver dalgana bak diyemiyorum. Sanırım bu karakter meselesi birazda.

Neyse ki hala hayal kurabiliyorum

1 yorum:

Hüseyin Başaran dedi ki...

Hayal kurmak bedava! :D

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...