17 Ağustos 2013 Cumartesi

yüz yıllık sessizlik gibi bir şeydi




ağlamama güçsüz görünmeme çok kızar sanırım gözümden yaş bile gelmemesinin sebebi bu. aylarca uzak kaldığım bloguma dönmem için iyi bir zamanlama. yazarsam belki içimdeki düğüm daha kolay çözülür.
yüzlerce kilometre öteden başlayıp tekrar kilometrelere direniyoruz. ilk kez telefonumun sesi bu kadar uzun zamandır açık. bu kadar çabuk özlememeliyim ama bir yarımın eksik olduğu hissinden bir türlü kurtulamıyorum. sevgiliyi sevmek ayrı ama o kişiyi aynı anda insan olarak bu kadar kalpten sevmek hayatımda ilk kez hissettiğim bir şey. kalbimin sınırlarını aştım bazen boyundan da büyük seviyor insan. 

ilk cumartesinde paylaşacağını söylemiştin. şimdi senin adına ben paylaşıyorum. bugün burada da cumartesi sevgilim. 



Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...