29 Eylül 2013 Pazar

izmir solmuş gibi

ve yine yeniden İzmir. Bu sefer İzmir'e girişim biraz daha hüzün doluydu. Otogara ilk girdiğimizde İZmir'e ilk geldiğim gün aklıma geldi.Beni otogardan almıştı sevgili olduğumuz ilk zamanlardı ve kalbim patlayacak gibi atıyordu.Üstünden 7 yıl geçti.
Sanki bu seferde kapıyı o açacak gibi bekledim son dakikaya kadar. Hep bir yerlerden o çıkacak gelecek gibi geliyor. Annem bile Hasan olmadan bir başka biraz eksik buralar diyor.
İzmir'e geldiğimde neyse ki bir mektubum vardı. Elazığ'dan pazartesi postaladığı mektup dün anca İzmir'e gelebilmiş. İçinde yazanların çoğunu konuşmuş olsak bile el yazısını görmenin bu kadar iyi geleceğini tahmin edemezdim. Gün saydığım defterime bir çentik daha atıp kalan 129 günün geçmesini bekleyeceğim.

Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...