21 Mayıs 2014 Çarşamba

Biraz ileri sarabilir miyiz ?

İzmir de son 1.5 ayım ve günler geçmek bilmiyor. Çok sevdiğim ve olumsuzluklarını görmediğim İzmir ve evimin şimdi olumlu yanlarına göremez hale geldim. İzmir de kapana kısılmış gibi hissetmeye başladım. Sanki nefes alamıyor gibiyim. Artık yemek bile yapmak gelmiyor içimden neredeyse sabah öğle akşam kahvaltı yapar hale geldim. İstanbul u bu kadar özleyeceğim aklıma gelmezdi. Resmen kalabalığını, trafiğini her şeyini özledim. Bir şehir de en fazla ne kadar yalnız hissedebilirseniz o kadar yalnız hissediyorum kendimi.

İzmir e geldiğimden beri o kadar  çok zehirlendim ve hastalıklar yaşadım ki acil doktorlarıyla yüz aşinalığım oldu. Bir yandan hasta ve bir yandan yalnızsanız hayat hiç olmadığı kadar yıpratabiliyor.
İzmir de o kadar çok sorumluluk almayı kendi ayaklarımın üstünde durmayı öğrendim ki şimdi fazla geliyor eziliyorum. Bir evin sorumluluğu, faturalar, alış veriş, işler ve daha bir ton şey artık o kadar ağır geliyor ki yer altından bir tık yukarıdayım. Dibe çökmeme az kaldı.

Ailemi, kedimi, evimi ve bitkilerimi özledim. Bir an önce İstanbul a gidip anneme, ananeme kavuşmak istiyorum. Hayatımda bir yeniliğe ihtiyacım var ve o yeniliğe İstanbul daki odamı dekore ederek başlayacağım. Bir süre beni meşgul edecek bu uğraşın bana terapi olacağını umut ediyorum.

Bir an önce her şeyin bitmesini ve bütün eşyaların kamyona bindirildiği o günü hayal ediyorum. Ailemin yanına gittiğim gün her şeyin benim için daha güzel olmaya başlayacağı gün olacak.

Bu kadar kötü anım olmasaydı seninle İzmir belki başka zamanda başka şartlarda birbirimize karşı daha anlayışlı olabilir daha iyi davranabilirdik.

2 yorum:

Mia Wallace dedi ki...

ay baunucum kıyamam hemen istanbula gel!

banu bilgi dedi ki...

son 1 ay kalan bir pinçik gücümle dayanabilirim.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...