26 Ocak 2015 Pazartesi

Titiz beyin sendromu tadında günler



Beni uzun tanıyanlar bilir 2013 ün yaz sonu (yani hasan askere gittiğinde ) etrafı temizleme, toparlama, fazlalıkları atma hatta eşyaların yerini değiştirme gibi kendime yeni uğraşlar bulup kollarımın iflahı kesilene kadar bunları yapıyordum. Bu ara sanırım  döngü tekrarladı. Yine evin olmadık dolaplarını karıştırıyor nerede ne var, anne bu kullanılmaz atalım, dolabımı toplayayım, çekmece düzenleyelim döngüsüne girdim. Terziye verilecek kıyafetlerimi bile dolapların dibinden çıkartım. arada geliyorlar bana. Muhtemelen psikolojide hopaktuslopaktus adında bir içimdekileri dışa vurmamla ilgili bir şeydir bu. Kendi kendimi çözmekte zorlandığım bir dönem. Her şeyi zamana bırakmış gelecekten de umudumu kesmemiş bir durumdayım. Umarım her şeyi zamana bırakacak kadar zamanım vardır.

Not: Fotoğrafın yazıyla bir alakası yok. Hatta yaz tatilimden  kalma. Sadece tatili, güneşi, az da olsa güneşlenmeyi, sıcak çikolatayı ve gün aşırı pancake yediğim, odamda müziği açıp ağaçları ve gökyüzünü izlediğim günleri özlediğimden hepsi.

Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...