19 Haziran 2015 Cuma

Bu aralar yorgun yüreğimde şöyle şeyler oluyor

Hastaneler bunaltıcı, huzursuz  ve daha fazla hasta edici. Son günlerimin bir özeti olsaydı hastalık, hastane ve birkaç tıp terimi olurdu. Daha fazla hastalık, hastane, kaybetme korkusu ve onunla ilgili bir şey duyamayacak kadar yorgunum. Hastalıkların ve huzursuz ediciliğin olmadığı bir gezegene gitmek istiyorum.

Hayat keşke rüzgarlı bir günde güneşin altında uyuya kalmak kadar huzurlu olsa. Ama bu aralar sadece parçalanmış, yorgun ve özlem dolu.

Kendime ev içinde uğraşlar buluyorum ve asosyalliğin tadını çıkarıyorum.  Günün bir çoğunluğunu instagram ve pinterest te geçiriyorum. Kalan çoğunluğunda bir şeyler dikiyorum. Bir sonraki adımım kendime küçük bir dikiş makinası alıp günlerimi dikiş dikerek geçirmek.

Aslında birkaç hafta önce bir şort dikmeye başlamıştım. Sonra her şey o kadar üst üste geldi ki başladığımla kaldı. Onun yerine bugün dolabımı toparlarken bulduğum pantolonu keserek başladım. Sonra kollarını kestiğim uzun kollu bir elbiseyi yazlık elbiseye çevirdim. Dikiş dikmek sakin, güzel, kafa dağıtıcı ve gerçekten zamanın akıp gitmesine büyük yardımcı.

Zamanı hızla geçmeli ta ki ona kavuşup birlikte uyuduğumuz o güne kadar. O gün durmalı zaman ve biz sonsuza dek sarılıp uyumalıyız. Çok özlemek kalbimi yoruyor.

Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...